sabelblog: mapas

venres, 6 de decembro de 2013

Mapa Europa finales século XIX

Mapa de Europa a finales do século XIX

Mapa Europa principio século XIX

Mapa de Europa a principios do século XIX

Mapa divisións administrativas en España antes de J. Burgos

A reforma territorial inmediatamente anterior á de Javier de Burgos en 1833 foi a de xaneiro de 1822, ideada por tanto durante o Trienio Liberal, onde se impulsa a construción do Estado liberal, e con el promóvese unha nova división provincial, aínda que primeiro, recuperaranse as deputacións de 1813. Tratábase de que esta división alcanzase a todo o país, sen excepcións, e fora a trama única para as actividades administrativas, gubernativas, xudiciais e económicas, segundo criterios de igualdade xurídica, unidade e eficacia. En xaneiro de 1822 apróbase, con carácter provisional, unha división provincial de España en 52 provincias, algunhas destas provincias aparecen por primeira vez, como as de Almería e Málaga (do tradicional Reino de Granada), Huelva (do Reino de Sevilla), Calatayud ou Logroño, e outras aparecen cun novo nome como Murcia ou as Provincias Vascongadas. Este proxecto fai poucas concesións á historia, e réxese por criterios de poboación, extensión e coherencia xeográfica. Hai unha vontade de superar os nomes históricos, preferíndose os das cidades capitais. Tampouco se respectan os límites tradicionais das provincias, configurando un mapa novo. Elimínanse os enclaves dunhas provincias noutras, se pertencen a distintos reinos, pero consérvanse moitos enclaves cando se encontran dentro do mesmo. Este proxecto creou intensos debates polo número de provincias e a capitalidade, pero non deixaron de ser cuestións menores. En 1822 restablecéronse os intendentes provinciais como delegados de Facenda. Pero a caída do goberno liberal e a restauración do absolutismo deu ao traste co proxecto. En 1823 restablécense as provincias do Antigo Réxime polo que o plan de 1822 nunca chegou a entrar en vigor.

Mapa divisións administrativas en España después de J. Burgos

Tras o intento dunha división provincial diferente promulgada polos liberais e coa rexencia de María Cristina, Javier de Burgos ,que era o ministro de Fomento nesa época, encargouse da división provincial de finais de 1833, que segue vixente con algunhas modificacións hoxe en día, creou un Estado centralizado, dividido en 49 provincias seguindo os seguintes criterios: extensión (desde o punto máis afastado da provincia debería poder chegarse á capital nun día), poboación (as provincias deberían ter unha poboación entre 100.000 e 400.000 persoas) e coherencia xeográfica. Á cabeza de cada provincia, o goberno da nación designaría un representante, que ostentaría o título de xefe político. Ao mesmo tempo, estas provincias estaban divididas en 15 rexións, e a organización territorial era a seguinte:

Andalucía: Almería, Cádiz, Córdoba, Selecta, Huelva, Xaén, Málaga e Sevilla.
Aragón: Huesca, Teruel e Zaragoza.
Asturias: Oviedo.
Baleares: Illas Baleares
Canarias: Santa Cruz de Tenerife
Castela a Nova: Cidade Real, Conca, Guadalaxara, Madrid e Toledo.
Castela a Vella: Ávila, Burgos, Logroño, Palencia, Santander, Segovia, Soria e Valladolid.
Cataluña: Barcelona, Xirona, Lérida e Tarragona.
Estremadura: Badaxoz e Cáceres.
Galicia: A Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra.
León: León, Salamanca e Zamora.
Murcia: Albacete e Murcia.
Navarra: Navarra.
Valencia: Alacante, Castelló da Plana, e Valencia.
Vascongadas: Álava, Guipúzcoa e Biscaia.